14 augustus 2002

De eerste keer Ventoux... en wat voor één!!

Voorjaar 2002
Mijn goede vriend en fietsmaat, Jos, is van plan om dit jaar voor de vierde keer naar Bedoin af te reizen om daar zoals gewoonlijk van de vakantie te genieten, in de omgeving te fietsen en als hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk), de Mont Ventoux te beklimmen. Dit jaar vraagt hij aan mij (Dennis) of ik zin heb om mee te gaan fietsen in Frankrijk. Hij weet dat ik een type ben die graag op een of ander strand zijn vakantie doorbrengt, maar het vooruitzicht van lekker toeren in de bergen en bijbehorende verhalen van Jos doen mij besluiten om ook eens actief te wezen in de vakantie.

Begin van de zomer 2002
Na wat voorbereiding zoals wat extra kilometers dan normaal gemaakt te hebben (maar nog steeds niet veel) en wat lezen op internet (Alex, bedankt!), kom ik er langzaam achter dat ik misschien toch wel een bergverzetje nodig heb op mij 9 jaar oude Panasonic racefiets. Op naar de fietsenwinkel... daar staan toch hele mooie fietsjes te koop (bijvoorbeeld zo eentje die mijn fietsmaat ook heeft, een Jan Janssen). Ik kom thuis met twee prijzen in mijn hoofd; nl. 75 euro voor een nieuw verzet of iets meer euro's voor een nieuwe fiets (wat lijkt het allemaal zo goedkoop in euro's!). Een tijdje over nagedacht en uiteindelijk twee weken voor de vakantie besloten om een Koga Miyata aan te schaffen. Die kan ik een week later ophalen en ik heb kans gezien om hem 100 kilometer in Nederland in te rijden alvorens het grote avontuur begint.

11 juli 2002
De grote dag. We vertrekken 's avonds per auto voor twee weken Frankrijk. Achterop twee mooie fietsjes en in de auto tassen vol met kleding en fietstoebehoren en twee vrienden die zin in de vakantie hebben. De rit gaat zeer voorspoedig en de volgende ochtend vroeg komen we aan op camping Municipal te Bedoin. Deze camping is een 2-sterren camping en is zeer aan te raden, mede omdat het gemeentezwembad van Bedoin er aan grenst.

De 1^e week
We besluiten om de eerste week tochten te gaan maken in de omgeving om zo gewend te raken aan het klimmen en dalen. De eerste week echter is het vaak zeer bewolkt en regent het regelmatig. Tevens is de wind vaak zo hevig, dat onze geplande tochten niet allemaal door kunnen gaan. Het zwembad is geduldig en we kunnen toch nog zo'n 100 Km fietsen.

De 2^e week
In de tweede week van onze vakantie is het weer ouderwets warm in de Provence en kunnen we naar hartelust fietsen. Vooral de tocht naar Vaison-la-Romaine valt bij ons in de smaak en ook het fietsen door het natuurgebied Gorges-de-la-Nesque bevalt goed. Dit is een mooie voorbereiding voor het hoogtepunt... de beklimming van de Mont Ventoux.

Maar eerst staat er nog iets anders op ons te wachten: De Tour De France! Niet geheel toevallig natuurlijk dat de etappe met de finish op de top van de Ventoux precies in onze vakantie valt. De dagen voor de etappe wordt het steeds drukker in Bedoin en het feit dat ik in Rabo-kleding fiets gaat niet alle mensen voorbij. Menigmaal word ik door alle nationaliteiten nageroepen... Boogerd!!

De avond voor de grote dag zitten we met een stel mensen van de camping op het terras van een café in de hoofdstraat van Bedoin. Hier komt morgen ook de Tour langs en daarom zijn er gele richtingaanwijzers op verschillende palen bevestigd. Tijdens het drinken van de heerlijke rosé besluiten we dat Jos en ik allebei wel zo 'n bord zouden willen hebben. We gaan 's nachts op pad om allebei een bord te scoren. Om 1 uur hebben we allebei een bord bemachtigd (oppassen voor de Gendarmerie, die werkelijk overal aanwezig is) en komen we bovendien de ‘devilman' tegen. Je weet wel, die oude man met dat baardje die elke bergetappe wel ergens aanwezig is met zijn zwarte cape en drietand. Vooral Pantani zal deze man niet snel vergeten. We gaan met hem op de foto als aandenken voor thuis. We gaan lekker slapen want de volgende dag is het Tour-dag!

Al om 11 uur zijn we in Bedoin om maar niets van de sfeer te hoeven missen. Tijdens het wandelen stuitten we op een auto met Nederlands kenteken en het bordje ‘presse' erop. We vragen aan de man voor welke krant hij schrijft en dat blijkt het Algemeen Dagblad te zijn. Zijn collega is reporter van het Rotterdams Dagblad. Wij als (bijna) Rotterdamers zijn trouwe lezers van het AD en staan een tijdje met de reporter te praten. Na een kwartiertje uitwisselen van anekdotes en verhalen vraagt hij of hij onze namen mag opschrijven. Natuurlijk mag dat. Misschien staan jullie morgen wel in het AD zegt de man als de reporters hun weg naar de top vervolgen. Jammer dat de krant in Bedoin er altijd een dag extra over doet, maar we zullen we het wel zien.

De Tour is een feest. Virenque wint en Armstrong is er dichtbij. De sfeer is geweldig!

De volgende ochtend worden we waker van een SMS. De vriendin van Jos: "Wat is dat nou?? Zit ik vanochtend bij het ontbijt de krant te lezen, zie ik jij en Dennis ineens op de voorpagina staan!!! "

Wat is dat gaaf! Je naam op de voorpagina van het AD plus nog een aantal citaten! Wat zouden we het graag willen lezen, maar de krant is er, zoals gezegd, pas de volgende dag… en die dag gaan we vroeg de Ventoux beklimmen. We spreken af dat vrienden van de camping voor ons de krant kopen en dat we die op de top mogen lezen. Deze mensen zullen ons begeleiden met de auto en tevens eten, drinken shirts met lange mouwen en onze helmen (voor de afdaling) meenemen.

De beklimming
Daar kan ik eigenlijk heel kort over zijn: wat is dat zwaar! We besluiten om solo te rijden en ik ga redelijk vlot van start. De asfalt is de hele 22 kilometer vol gekliederd met aanmoedigingen van de Tour van twee dagen geleden. Een leuk gezicht.

Halverwege het bos haalt Jos mij in. Jos beklimt de Ventoux voor de vierde keer en weet inmiddels goed zijn krachten tijdens de rit te doseren. Wel duizend keer denk ik erover om af te stappen, maar ik heb met mezelf afgesproken dat ik de beklimming in een keer voltooi. Zonder afstappen. Het begeleidingsteam van vrienden blijkt zeer professioneel te werk te gaan en de volle bidons en opengemaakte repen worden ons aangereikt. Het laatste stuk voorbij Chalet Reynard loop ik weer op Jos in en ik eindig met een achterstand van één minuut op mijn fietsmaat. Mijn fietscomputer geeft een tijd aan van 2 uur en 2 minuten precies! En dat voor de eerste keer!! Boven omhelzen we elkaar en we weten dat we nu de krant mogen lezen. Oeps… vergeten door ons begeleidingsteam! Maar het vooruitzicht van de afdaling maakt alles goed. Veilig komen we aan op de camping en tussen onze tenten prijkt een grote gekleurde slinger. We voelen ons goed! We lezen snel het stuk in het AD en het valt niet tegen. Zowel op de voorpagina als in het sportkatern zijn onze namen en citaten te vinden. Die middag wil iedereen aan het zwembad het stuk lezen!

De afsluiting
Om de vakantie af te sluiten fietsen we de volgende dag nog een rondje en maken de 300 kilometer in die vakantie vol. De dag erna is het tijd om weer naar huis te gaan en ook deze rit gaat voorspoedig. Thuisgekomen kijken we terug op een hele gezellige vakantie vol hoogtepunten! Volgend jaar weer!?

Dennis Michels

Tijd: 2 uur 2 minuten - zie Klassement MV