Berg verzet
  
2 Uur; het is zover.  Na een zetmeelrijke maaltijd zeg ik vrouw en kinderen gedag en stappen we in de auto. Martijn rijdt en ik weet de weg. De zenuwen voel ik al in m'n spieren. We zeggen niet veel. Emotieloos achterin ligt de lading: een rugzakje, zonnebrandolie, helm, twee reparatie-sets, regenjasjes, twee frames, vier wielen, wat geld, twee bidons,..Merde! had ik nog moeten kopen! extra bidon! Halverwege de route staat een supermarché waar we toch nog voedsel moeten kopen, die zullen ook wel een sportafdeling hebben, hoop ik. Martijn loopt stage bij ons in Aramon. Hij is rond de twintig, sport veel en houdt van uitdagingen. Ik ben twee maal zo oud, sport een beetje en ben vreselijk eigenwijs. Martijn heeft al bergervaring opgedaan in de duinen, Zuid-Limburg rond Aramon en: driemaal de roll-up van bloemenveiling westland. Ik heb al enkele jaren een week bergen bedwongen in de Ardennen, Alpen en Pyrenéen, veelal als bezemwagenchauffeur, dus; we zijn aan elkaar gewaagd. Bij Le Pontet is de Supermarché. Hier ravitailleren we; bananen, sesamkoekjes en andere drogerende midelen. Ook nog een opklembare bidon gevonden. Weer op weg. Via Carpentras richting Bedoin; de startplaats. In de verte doemt steeds onheilspellender de massieve kolos op. De Ventoux. Een 1909 m hoge onverzettelijke eenzame kale hoop stenen die de noordgrens van de Provence markeert. Nog kaler dan andere bergen door de schrale mistral. Ventoux betekent: "allewind." Martijn begint nu zijn aanvankelijke opgewektheid wat te temperen. Ik word door de spanning juist drukker.  
40 X 24  
In Bedoin parkeren we, vlak bij een blijkbaar veel gebruikte startstreep. Fietsen in elkaar, diep ademhalen, start. Vier uur, 30° en windstil. 25km voor de boeg. De eerste 4, tot St Estève zijn een makkie. We spreken af dat, als het echt begint, we elk ons eigen tempo volgen. Ik zeg Martijn dat het beter is om erg rustig te beginnen en niet zwaar te rijden. Tot St Estève is hij het met me eens. "Rustig an!" roep ik hem na. Hij is weg. Bij St.Estève zit er zo'n schuine bocht in de weg dat als je rechtop fietst je met je trapper kunt "remmen". Schitterend weer, je hoort het sjirpen van wolken cigales door het droge landschap. Je ruikt de druiven op de velden naar een geweldige oogst rijpen. Je voelt de spanning, de zinderende zon, je plakkende shirt en je overbelaste beenspieren. Wat is het nu al steil! Ik rij nu al 40x24 en ik voel dat ik nu al over-optimaal moet trappen. Gelukkig heb ik nog een 28 achter, meegenomen als psychologische reserve! Allemachtig wat is het nu al zwaar. Bij de volgende bocht wordt het minder steil. Martijn is natuurlijk al twee bochten verder, die heb ik veel te laag ingeschat. Weer zo'n PIEPbocht. Meestal zijn bochten in een klim wat vlakker dan de rechte stukken. Hier natuurlijk niet PIEP. 10% gemiddeld! dat wil zeggen; soms meer. Wel schiterend bebost hier, maar wat staan die bomen scheef. Die wind hè. Oh had ik nou maar voorgesteld om de noordkant te nemen, die is minder zwaar en evengoed de Ventoux!  
40 X 28  
Nog 19 km. Ik moet terug naar de 40x28. 24 Zou ik nog even kunnen volhouden, maar dan loop ik straks vast. Klimmen is  evenwicht tussen spieren, longen, hart en spijsverteringsorganen. Bij te sterke spieren raakt je te ver uit balans. Je lichaam moet kunnen blijven reageren op temperatuurswisselingen, ijler wordende lucht. Je moet voeding en vocht kunnen blijven opnemen. De concentratie moet op pijl blijven. Kortom als je zwaar trapt pleeg je roofbouw en dat hou je niet vol. PIEP, dit hou ik PIEP niet vol! Bij de volgende bocht wordt het vlakker. Gelukkig kun voor zo'n bocht nooit zien dat het erna helemaal niet vlakker wordt. Hier staan de bomen ook al zo scheef. De telefoonpalen ook!. Verrek ze staan helemaal niet scheef, de weg is zo steil!! Ik rij een trap op zonder treden! Da's nou precies de goeie vergelijking; traplopen. Lijkt me trouwens een hele goede trainingsmethode. Bij V&D met de fietsclub een roltrap afhuren en met z'n allen een uurtje roltraplopen, onder het motto; stilstand is vooruitgang. Meteen patent op aanvregen! PIEP, alsof ik stilsta PIEP Ik zweet me deVERREK Martijn! Aan de kant! Langzaam haal ik hem bij. "Te snel weg...m'n hart kwam m'n keel uit ...rij te groot...heb geen kleiner...ga achter je", hijgt hij me toe. Ik knik, heb niet genoeg lucht voor veel opbeurende woorden. "O.K..niks an de hand..kallum an", zeg ik hem. Ik verslik me, hoest en schiet van het randje van de weg in het grit.  
11 X 30  
Met moeite kom ik zonder afstappen weer op de weg. PIEPuche uche PIEP PIEP uche ben geen Aad.T.B. uche PIEP. Ik hoest nog 20 meter door. Martijn zegt dat het geen schande is om het een andere keer nog eens te proberen. "Ik rij te groot, beentempo te laag; moet sneller, dan maar af en toe eraf", zegt Martijn en hij gaat vooruit. "Tot zo" hoest ik hem toe. Afstappen? Het dringt nu pas tot me door. Fietsen is leuk!! PIEP! en het tegendeel geef ik pas toe als ik boven ben PIEP! Als ik straks in m'n ritme kom!  Is het minder steil hier, of kom ik in m'n ritme? Het gaat makkelijker! Ik blijf klein rijden om de spieren los te krijgen besluit ik. Maar 8% hier! Snel een banaan tussen twee slokken water naar binnen voordat het weer steil wordt. PIEP, het wordt weer steil! Ik rij hier op m'n 40 en 28st. 't Lijkt m'n 11 en 30st wel; precies m'n leeftijd! Nog 14 km. Staks komt dat Chalet. Daarvoorbij is het kaal, rechtere weg en minder steil. Nog een bocht en Oh! daar is Martijn! Staat daar rustig te drinken.  Allebij hebben we 'n eigen ritme; Ik belazer mezelf  langzaam maar zeker naar boven. Hij in kleine etappes. De berg is hier schitterend mooi. Bij het chalet is het 200 meter vlak. Nu nog 8 km. 10% PIEP PIEP KALE PIEP KOLERE PUIST!! Snel wat eten. Stuk kouder dan beneden. Tegenwind PIEP met 10%! In de verte die witte toren op de top. Daar staat Martijn. Hij blijft me nu ver voor. Meer talent. Wat een kale PIEP steenhoop. Een maanlandschap, met volgens mij dezelfde kwaliteit lucht; zo ijl. PIEPPIEP!  Elke pedaalslag 2 seconden. Ik PIEP me naar boven.  
2 X 30  
1 Km voor de top hou ik eerbiedig even in. Het monument van Tommy Sympson. Zich doodgereden door doping. Je zal maar  fietsen voor je brood. Ik weet even niks meer. Piepen doe ik ook niet meer. .. ........................ ..Boven.!.. Ik laat me tegen een auto zakken. Helemaal kapot. Martijn is eral. Ik heb nog anderhalve bidon! Kilo teveel gesjouwd. 6 uur, dat hebben we toch maar even mooi in twee uur gepiept. In het cafeetje drinken we koffie met zulke dikke slagroom dat de lepel rechtop blijft staan. 2 maal 30 Frank; 'n hele slechte prijs-kwaliteits verhouding; zooo lekker!  Na een half uurtje gaan we naar beneden. Van alle bergen die ik ken is dit de mooiste afdaling. Goede weg, goede bochten en goed zicht. 50 tot 60 per uur. Beneden krijg ik een klapband en pas later de zenuwen, als dat gebeurt met 50 in de bocht! Snel wisselen en door naar Bedoin. Spullen in de auto en naar huis. Hoewel ieder voor zich heeft gereden, hebben we toch samen een berg verzet.  

2-12-96  
Aad Ammerlaan