De hoofdpersoon
Recreant-renner, 1m82, 65kg, fiets: Batavus Professional SLX (10 kg), kleinste verzet: 39*25.Negen keer de Mont Ventoux beklommen, dit verhaal betreft de zesde beklimming.

De entourage
Cycletours vakantie Ventoux-Alp d'Huez 1993. Twee weken, 80-130 kilometer per dag met 3-6 serieuze alpencols per etappe. Driemaal werd een tijdrit georganiseerd in deze periode. Grote gevarieerde groep fietsers met een stuk of zes klimmers (en klimster!) die goed aan elkaar gewaagd waren, wat iedere klim tot een serieuze wedstrijd maakte. Voor deze vakantie ongeveer 2000 (vlakke) kilometers gereden in Nederland. De jaren ervoor ongeveer 5000 kilometer per jaar met regelmatig een recreantenkoers en zomervakanties in de bergen.

De klim op 24-8-1993
De tijdrit vanaf Bedoin leek in eerste instantie letterlijk in het water te vallen. Zware regen- en onweersbuien in de ochtend leken ons Ventoux-feestje te gaan verpesten. Echter, na het middaguur klaarde het helemaal op en de tijdrit kon alsnog doorgaan onder ideale omstandigheden. De weg was inmiddels opgedroogd en het was heerlijk zonnig, helder en vooral niet te heet weer geworden.

Van tevoren goed gedronken en gegeten zodat ik met één (grote) bidon kon volstaan. Nog lang getwijfeld om de fietspomp achter te laten in de bus, maar uiteindelijk toch maar meegenomen. Ik had de afgelopen twee weken gereden met een klein rugzakje van misschien twee kilo. Deze bleef natuurlijk thuis. Het klimmen zonder deze extra ballast gaf een lekker licht en vrij gevoel. Als warming-up ben ik een stuk richting Malaucène gereden. Hoewel ik normaal gesproken zittend klim had ik me voorgenomen om zeer regelmatig een stukje staand te klimmen om hiermee (hopelijk) de ergste verzuring wat uit te stellen. Omdat ik een paar jaar eerder redelijk makkelijk 1 uur 25 had gereden op deze klim was mijn doelstelling voor deze dag een tijd rond de 1 uur15.

De aanloop naar St. Estève is veel zwaarder dan ik me heb voorgesteld. Er zitten serieuze klimmetjes in en van enig ritme is geen sprake. Vanaf 'de bocht' wordt het steil en zwaar. Maar in ieder geval wel regelmatig genoeg voor een lekker klimritme. Hoewel, wat heet lekker bij 10-11 procent stijging..... Waarschijnlijk dank zij de bui laten de vliegen en horzels zich vandaag niet zien. Heerlijk! Tot een kilometer voor Chalet Reynard is het constant klimmen tegen je maximum zonder jezelf over de kop te rijden. Dan mag je een paar minuten op adem komen en begint de klim in het beroemde maanlandschap. Moeilijk in te schatten dit stuk, hoewel de computer natuurlijk niet liegt. Steeds maar weer verdwijnt de weg rechts om de bocht voor weer een volgende lus. Na het verplichte 'Hi Tom' begint het einde in zicht te komen. Het sprintje naar de top en een de verlossende blik op de tijd: 1 uur 20 minuten.

Ik weet dat ik maximaal gereden heb. Dit is blijkbaar mijn limiet? Geen 1uur15, maar toch wel tevreden.

Ik denk ook te weten waar ik (eventueel) in de toekomst nog enkele minuten kan goedmaken: ten eerste (toch) in die vervelende eerste zes kilometer, maar ook in het stuk voor en na Chalet Reynard waar de lagere stijgingspercentages (te) veel aanleiding geven om even op adem te komen.

Mont Ventoux, au revoir!!

Wim Dorssers

Tijd: 1 uur 20 minuten - zie Klassement MV