Verslag (6)   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  86  87  88  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  100  101  102  103  104  105  106  107  108  109  110  111  112  113  114  115  116  117  118  119  120  121  122  123  124  125  126  127  128  129  130  131  132  133  134  135  136  137  138  139  140  141  142  143  144  145  146  147  148  149  150  151  152  153  Alfabetische index


  13-4-1998

Hallo Alex, mooie site heb jij daar

In 1993 heb ik de Ventoux tweemaal beklommen vanuit Bedoin. De eerste maal - met een Engelse maat - in de ochtenduren. In gezelschap van een drietal anderen naderden wij na het valse plat het bos. Honderden smerige, grote vliegen waarover ook anderen in jouw gastenboek verhalen werden ook reisgenoten. Daar er Extran lekte uit een achterzak van een van ons plakten zij letterlijk aan ons vast. Ik kreeg ze in mijn keel en oren. Op een gegeven moment zat er een klem in mijn bovenmodaal neusgat; in paniek sloeg ik het best eruit, en mijn fietsbril - met sterkte -glazen  -  eraf. Zoals je wellicht weet is er rechts van die weg een brede sloot; mijn bril lag daar nog achter in de struiken. Fietsmaten verdwenen, ritme kwijt. Dat kost tijd maar vooral een rotgevoel omdat ik was AFGESTAPT!  Afstappen is zo ongeveer een doodzonde, en de eindtijd zeker niet geldig (ik had wel kunnen uitrusten, eten en aansterken). Eenmaal uit het bos en voorbij het Chalet kreeg ik dankzij het mooie weer mijn fietsmaat in het vizier. Dat stimuleert, doch inhalen lukte niet meer.  
Ik kwam circa 6 minuten na hem boven in een tijd van 1.58.  
Dit vroeg om revanche, en wij besloten om 3 dagen later opnieuw te starten, nu om 18.00 uur. Een prachtige namiddag, doch met donkere wolken boven de top.  
Bekend terrein heeft zo zijn voordelen, psychische winst is snel geboekt. Eenmaal in het maanlandschap stormde het verschrikkelijk, wind tegen. Wij hingen echt schuin over de flanken van dit monster, passeerden Simpson met een "hy" en bereikten de top in 1.51. De Engelsman (1.62 meter en licht) viel in de laatste , steile bocht van zijn fiets, volgens hem vanwege de stormachtige wind...  
Onze vrouwen en kinderen waren reeds met de auto's boven, en na wat eten en drinken, een windjack aan en naar beneden, de noordzijde. Ook ik heb hier mijn snelheidsrecord gevestigd. Halverwege de afdaling was het zonnig en rustig weer en bleek 93 km/uur haalbaar. 's Nachts in bed viel ik bij deze snelheid keer op keer...  

Al met al een pracht ervaring.  

Veel succes met deze site!!  
Jaap van Bloppoel  


Meer verslagen? Zie bovenaan deze pagina!

omhoog© www.dekaleberg.nl