|
| Verslag (53) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 Alfabetische index |
|
Op 4 augustus
2001 vanuit het vakantieadres naar Bedoin gereden. Voor de zekerheid
had ik mijn ATB meegenomen omdat ik al wel een vermoeden had dat ik de
versnellingen van mijn racefiets op de Ventoux niet rondgetrapt zou
kunnen krijgen.
De auto
geparkeerd op een pleintje (voor het gemeentehuis of zo) en om 9.55
vetrokken. Mijn enige doel was om fietsend boven te komen. Ik wilde
absoluut niet afstappen.
De temeperatuur
liep al aardig richting 30° en er was geen wolkje aan de hemel.
Vanaf het begin
besloot ik om mij niet te forceren. Gelukkig maar, want na enkele
kilometers ging de bocht naar links bij een hotel en de weg ging toen
wel erg steil omhoog. Ik zat al vrij snel in een gelijkmatig tempo; het
ging wel niet hard maar het beentempo was goed. Ongeveer halverwege het
bos (waar de weg ineens een beetje slingert en het stijgingspercentage
volgens mij weer omhoog ging) werd ik kort na elkaar door twee fietsers
voorbij gereden.
Het was wel
grappig om alle grote namen op de weg te zien staan. Maar hoe verder de
klim vorderde, hoe minder het mij interesseerde. Na een steile
haarspeldbocht (rechts, links) dacht ik dat ik uit het bos zou zijn,
maar dat viel toch noch tegen. Eindelijk bereikte ik dan Chalet Reynard
en gelijk zakte de temparatuur een flink aantal graden en de wind nam
behoorlijk toe. Maar goed, het was nog "maar" 6 kilometer. Ik
had nooit gedacht dat je zo lang kon fietsen over 6 kilometer.
Het ging steeds zwaarder, maar gelukkig had ik nog een aantal
tandjes over om kleiner te schakelen. Op een gegeven moment zag ik het
observatorium liggen. In de verte kon ik ook de twee fietsers zien die
mij in het begin hadden ingehaald. Het viel mij op dat ze niet eens zo
ver van mij waren weggereden. Na 2 uur en 25 minuten bereikte in
eindelijk de top (1.912 mtr.).
Ik heb even
rondgekeken en ben teruggegaan naar het restaurant net onder de top. Ik
was precies door al mijn eten en drinken heen. Een bord spaghetti en
een paar cola's doen dan wonderen.
Daarna windjack
aan en terug naar beneden (nog even gestopt bij het monument van Tom
Simpson).
Ik vond het een
bijzonder moeilijke klim, wel vrij gelijkmatig maar erg steil en dat
over een vrij lange afstand.
Als ik nog eens
"in de buurt" ben zal ik het zeker nog een keer doen.
Groetjes,
Tijd: 2 uur 25 minuten - zie Klassement MV |