Verslag (50)  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  86  87  88  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  100  101  102  103  104  105  106  107  108  109  110  111  112  113  114  115  116  117  118  119  120  121  122  123  124  125  126  127  128  129  130  131  132  133  134  135  136  137  138  139  140  141  142  143  144  145  146  147  148  149  150  151  152  153  Alfabetische index

  7 september 2001

Mont Ventoux Dubbelklim

10 Augustus 2001 Ik vertrek naar de Mont Ventoux en omdat ik alleen ben, ga ik met de trein: met TGV-Mediterranee. Om 9h25 sta ik in Brussel-Zuid en de TGV staat al klaar. De fiets, deels gedemonteerd in een reiszak, past juist in het bagagerek aan het eind van de wagon. De trein zit Bij station Avignon, die fiets weer gemonteerd vol, en de bagageruimte is veel te klein. Het is dus wel even opletten met medereizigers die later opstappen, en hun koffers met vereende krachten er nog bij willen duwen. Aan 300 km per uur zoeven we naar het zuiden en om 14h21 stipt stop de trein in Avignon, Gare-TGV. Het station blijkt niet te liggen waar het volgens de kaart ligt, maar ik heb een GPS bij me en maak me dus geen zorgen: ik zet in elk geval een waypoint, zodat ik op de terugreis het station makkelijk kan terugvinden.

Dan zoek ik een plaatsje om de fiets te monteren: derailleur erop, stuur erop, pedalen omdraaien en wielen erin. Na een klein half uurtje kan ik mijn handen schoonmaken en vertrekken we, naar Bedoin.
De Gps wijst probleemloos de weg, alleen blijkt de D974 niet zo fietsvriendelijk te zijn: het is dan wel een In de verte zie je hem liggen...‘route departementale' maar het zijn 2 maal 2 rijstroken met snelverkeer. Fietsen moet op een smalle strook en deze ligt vol puin, nagels en ander gevaarlijks. Al van net na Avignon zie je hem.

Tot Bedoin is het 45 km, en omdat ik redelijk beladen ben en niks wil forceren (het echte werk komt morgen) doe ik er 3 uur over. Dan camping op, tentje rechtzetten en inhoud van de rugzak ordenen. Het thuisfront even geruststellen per SMS. Ik neem een duik in het zwembad, laat me drogen in de zon en vertrek naar het dorp. In le relais du Ventoux op een terras onder de platanen geniet ik van een stevig lokaal gerecht. De Mistral waait krachtig en in het restaurant denken ze dat dat morgen ook zo zal zijn...

11 Augustus 2001 De hele nacht wordt mijn tent geteisterd door de Mistral en ik verstevig de haringen door er overal een stuk rotsblok op te leggen. Om 6h20 loopt de wekker af. Ik steek even m'n hoofd buiten..., het is nog half donker en koud en ik besluit nog 1 uurtje extra slapen. 7h20. Ik kijk naar buiten; wonder: de zon komt op en het is windstil! Ontbijten, wassen en op weg.

Het 1e stuk gaat langzaam omhoog, best goed om op te warmen. Iemand fietst me voorbij (0-1) maar ik verwacht me aan 2 uur 'werk' dus ik laat me niet opjagen. Ik bereik het bos en het is er muisstil, zelfs de beruchte vliegen geven verstek. Na St.-Estève wordt het een stuk steiler en zet ik mijn 'plan' in werking: een kadans van 70 omwentelingen per minuut, hartslag tussen 160 en 170, en concentreren op de ademhaling. Dat gaat net met 32x32, maar om makkelijker te kunnen schakelen, kies ik vooraan het kleinste wiel, en rij ik 22x22. En dan is het kwestie van volhouden: concentreren op ademhaling / hartslag / kadans. Op die manier rijd ik tot Chalet Reynard 3 man voorbij (3-1). Hoe dichter ik bij Op weg naar de top de chalet kom, hoe meer Mistral, en hij komt uit het noorden, dus pal op kop... Bij de chalet ben ik alleen, toch stop ik even om van drinkfles te wisselen. Terug inklikken en omhoog! Het rijdt beter hier, wel wind, maar 12km/h en de hartslag blijft 160..165. Ik rijd 2 man voorbij die afgestapt zijn om even te rusten, en vraag hen of ze een foto kunnen maken, van de eenzame fietser...

De top komt nu snel dichterbij. De wind is met vlagen zo sterk dat ik soms 22-32 rijd, en even ben ik ongerust want dit is het kleinste wat ik heb. Nu op 1800 m hoogte begin ik de ijlere lucht te voelen en ik concentreer me extra op de ademhaling. Zij aan zij met een wielrenner kom ik boven en we zoeken snel beschutting voor de wind want het is hier koud! Een windjekker moet je zeker meebrengen. Na wat drinken, eten en foto's, duik ik naar beneden richting Malaucène. Hier zijn er heel wat meer klimmers. Misschien is hier minder wind, of misschien klom ik even snel als de anderen... Met de MTB laat ik me niet echt gaan (ik rijd met terrein banden) maar haal toch 64 km/h. De schijfremmen geven een soliede indruk en ze lopen niet te warm. Op 1520 m hoogte duik ik het bos in om de afdaling in Mtb stijl voort te zetten. Niet echt leuk want allemaal grote keien. Zo daal ik een flink stuk en kom uiteindelijk terug op de weg vande beklimming. Rustig bollen we terug naar Bedoin, om er de rest van de dag te luieren onder de Provencaalse zon.

12 Augustus 2001 7h30. Geen wind, de Mistral is blijkbaar uitgeblazen. Ik wil vandaag de noordelijke beklimming doen, vanuit Malaucène. Omdat de weg van Bedoin naar Malaucène niet helemaal op mijn kaart staat, besluit ik een stuk door de bossen te rijden. Dat blijkt echter onmogelijk: de bodem bestaat uit grote losse keien, op dewelke er geen enkele grip is. Zeker de helft moet ik te voet doen en zelfs dan tikt mijn hart 170 en druppelt het zweet (de Mistral had dus ook zijn voordelen!). Eens boven de 600m wordt het wat vlakker, minder keien en valt het best te beklimmen. Zo kom ik na 1 uur zweten op de weg van de noordelijke beklimming, op ong. 700m hoogte. De formule van gisteren werkte, dus waarom niet: hartslag op 160, kadans op 70 en concentreren op de ademhaling. Het gaat een flink stuk sneller en makkelijker dan gisteren, ook al omdat er hier meer fietsers zijn, en ik extra energie krijg door achter voorliggers te jagen. Zo ook met een tandem die wel bijna een uur een paar 100m voor me rijden. Tot ik ze uiteindelijk pak als ze uitgeput afstappen. Twee man rijdt mij voorbij en dat is natuurlijk nooit leuk, maar de eindstand is 10/4 en volgende keer kom ik met andere banden, dan kan het vast een stuk sneller. Na 1h30 op de weg kom ik boven. Er is veel meer volk dan gisteren, en al snel daal ik weer af.

In de klim had ik een waypoint gezet op de plaats waar ik het bos weer inmoet, en tot die plek laat ik mij bollen op het brede nieuwe asfalt. Dan het bos in voor 6..7 km Mtb afdaling. Het hele pad is smal, regelmatig trekken de struiken aan mijn kleren. Eerst is de bodem bos, maar toch wat wortels en redelijk steil naar beneden: ik houd de snelheid op 15..20 en stuur mij over het smalle paadje. Langzaamaan komen de keien terug en tegen het einde is het bospaadje een monsterlijke beek van keien. Het achterwiel springt en blokkeert regelmatig. Ik houd de snelheid stapvoets en probeer een traject te sturen dat mijn materiaal zoveel mogelijk spaart. Twee bergbeklimmers schrikken zich rot, zo'n hels kabaal veroorzaakt dit stuk afdaling. De schrik maakt plaats voor de kick, en ik kom zonder schade beneden en heb spijt dat het gedaan is. Nog douchen, eten en inpakken want morgen keren we huiswaarts.

13 Augustus 2001 7h wakker, tent opkramen, alles inpakken voor de laatste trip: Bedoin - Avignon. Ik let erop om de rugzak niet te zwaar te maken, maar ook de bagagedrager (max 10kg denk ik) niet te forceren. Ik zet de Gps op backtrack om de Pont d'Avignon omgekeerde route te volgen. Het gaat heel wat vlotter dan de heenreis en uiteindelijk realiseer ik me dat Avignon - Bedoin één lange klim is van zo'n 350m hoogte over 40 km. Nauwelijks 1% maar duidelijk te voelen. Ik ben vroeg en beslis om rond te rijden langs Avignon-centrum, altijd een heel sfeervolle stad. Bij de 'pont d'Avignon' vraag ik een zwitser om een foto van me te maken en we maken wat grapjes door alle talen die we machtig zijn door elkaar te spreken.

Ik eet een slaatje op 'place d'horloge' en geniet van de geluiden van deze stad. Tegen de middag geef ik als laatste waypoint 'gare TGV' slechts 3.5km in rechte lijn. Na wat zoeken (doodlopende fietspaden) kom ik daar goed en wel aan en ik demonteer de fiets. Het nieuwe station is nog niet af, maar de vorm is wel mooi en heeft een sterk perspectief .

De trein is uiteindelijk daar en dan volgen nog 5 stresserende minuten: de fiets een goede plaats in de bagagevakken geven. Na wat zwoegen en herorganiseren komt ook dat voor mekaar en laat ik me in mijn stoel zakken op weg naar Brussel.

De Mont Ventoux was fun, maar is toch geen echt mtb paradijs.

We kunnen beginnen met dromen van een nieuwe uitdaging.

Meenemen :

  • Mont Ventoux
  • TGV ticket
  • Camping adressen
  • Fiets gereedschap (3 stuks)
  • Hartslagmeter
  • Tent
  • SlaapMatje
  • Slaapzak
  • Drank - energierijke voeding
  • Fietsschoenen
  • GPS + batterijen
  • Gsm
  • Slot
  • Helm
  • Toiletzak
  • Kledij
  • Zonnecreme
  • Windjekker

pascal.roobrouck@skynet.be


omhoog© www.dekaleberg.nl