|
| Verslag (50) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 Alfabetische index |
Mont Ventoux Dubbelklim 10
Augustus 2001 Ik vertrek naar de Mont Ventoux en omdat ik
alleen ben, ga ik met de trein: met TGV-Mediterranee. Om 9h25 sta ik in
Brussel-Zuid en de TGV staat al klaar. De fiets, deels gedemonteerd in
een reiszak, past juist in het bagagerek aan het eind van de wagon. De
trein zit Dan zoek ik een
plaatsje om de fiets te monteren: derailleur erop, stuur erop, pedalen
omdraaien en wielen erin. Na een klein half uurtje kan ik mijn handen
schoonmaken en vertrekken we, naar Bedoin. Tot Bedoin is het 45 km, en omdat ik redelijk beladen ben en niks wil forceren (het echte werk komt morgen) doe ik er 3 uur over. Dan camping op, tentje rechtzetten en inhoud van de rugzak ordenen. Het thuisfront even geruststellen per SMS. Ik neem een duik in het zwembad, laat me drogen in de zon en vertrek naar het dorp. In le relais du Ventoux op een terras onder de platanen geniet ik van een stevig lokaal gerecht. De Mistral waait krachtig en in het restaurant denken ze dat dat morgen ook zo zal zijn... 11 Augustus 2001 De hele nacht wordt mijn tent geteisterd door de Mistral en ik verstevig de haringen door er overal een stuk rotsblok op te leggen. Om 6h20 loopt de wekker af. Ik steek even m'n hoofd buiten..., het is nog half donker en koud en ik besluit nog 1 uurtje extra slapen. 7h20. Ik kijk naar buiten; wonder: de zon komt op en het is windstil! Ontbijten, wassen en op weg. Het 1e stuk
gaat langzaam omhoog, best goed om op te warmen. Iemand fietst me
voorbij (0-1) maar ik verwacht me aan 2 uur 'werk' dus ik laat me niet
opjagen. Ik bereik het bos en het is er muisstil, zelfs de beruchte
vliegen geven verstek. Na St.-Estève wordt het een stuk
steiler en zet ik mijn 'plan' in werking: een kadans van 70
omwentelingen per minuut, hartslag tussen 160 en 170, en concentreren
op de ademhaling. Dat gaat net met 32x32, maar om makkelijker te kunnen
schakelen, kies ik vooraan het kleinste wiel, en rij ik 22x22. En dan
is het kwestie van volhouden: concentreren op ademhaling / hartslag /
kadans. Op die manier rijd ik tot Chalet Reynard 3 man voorbij (3-1).
Hoe dichter ik bij De top komt nu snel dichterbij. De wind is met vlagen zo sterk dat ik soms 22-32 rijd, en even ben ik ongerust want dit is het kleinste wat ik heb. Nu op 1800 m hoogte begin ik de ijlere lucht te voelen en ik concentreer me extra op de ademhaling. Zij aan zij met een wielrenner kom ik boven en we zoeken snel beschutting voor de wind want het is hier koud! Een windjekker moet je zeker meebrengen. Na wat drinken, eten en foto's, duik ik naar beneden richting Malaucène. Hier zijn er heel wat meer klimmers. Misschien is hier minder wind, of misschien klom ik even snel als de anderen... Met de MTB laat ik me niet echt gaan (ik rijd met terrein banden) maar haal toch 64 km/h. De schijfremmen geven een soliede indruk en ze lopen niet te warm. Op 1520 m hoogte duik ik het bos in om de afdaling in Mtb stijl voort te zetten. Niet echt leuk want allemaal grote keien. Zo daal ik een flink stuk en kom uiteindelijk terug op de weg vande beklimming. Rustig bollen we terug naar Bedoin, om er de rest van de dag te luieren onder de Provencaalse zon. 12
Augustus 2001
7h30. Geen wind, de Mistral is blijkbaar uitgeblazen. Ik wil vandaag de
noordelijke beklimming doen, vanuit Malaucène. Omdat de weg
van Bedoin naar Malaucène niet helemaal op mijn kaart staat,
besluit ik een stuk door de bossen te rijden. Dat blijkt echter
onmogelijk: de bodem bestaat uit grote losse keien, op dewelke er geen
enkele grip is. Zeker de helft moet ik te voet doen en zelfs dan tikt
mijn In de klim had ik een waypoint gezet op de plaats waar ik het bos weer inmoet, en tot die plek laat ik mij bollen op het brede nieuwe asfalt. Dan het bos in voor 6..7 km Mtb afdaling. Het hele pad is smal, regelmatig trekken de struiken aan mijn kleren. Eerst is de bodem bos, maar toch wat wortels en redelijk steil naar beneden: ik houd de snelheid op 15..20 en stuur mij over het smalle paadje. Langzaamaan komen de keien terug en tegen het einde is het bospaadje een monsterlijke beek van keien. Het achterwiel springt en blokkeert regelmatig. Ik houd de snelheid stapvoets en probeer een traject te sturen dat mijn materiaal zoveel mogelijk spaart. Twee bergbeklimmers schrikken zich rot, zo'n hels kabaal veroorzaakt dit stuk afdaling. De schrik maakt plaats voor de kick, en ik kom zonder schade beneden en heb spijt dat het gedaan is. Nog douchen, eten en inpakken want morgen keren we huiswaarts. 13 Augustus 2001
7h wakker, tent opkramen, alles inpakken voor de
laatste trip: Bedoin - Avignon. Ik let erop om de rugzak niet te zwaar
te maken, maar ook de bagagedrager (max 10kg denk ik) niet te forceren.
Ik zet de Gps op backtrack om de Ik eet een slaatje op 'place d'horloge' en geniet van de geluiden van deze stad. Tegen de middag geef ik als laatste waypoint 'gare TGV' slechts 3.5km in rechte lijn. Na wat zoeken (doodlopende fietspaden) kom ik daar goed en wel aan en ik demonteer de fiets. Het nieuwe station is nog niet af, maar de vorm is wel mooi en heeft een sterk perspectief . De trein is uiteindelijk daar en dan volgen nog 5 stresserende minuten: de fiets een goede plaats in de bagagevakken geven. Na wat zwoegen en herorganiseren komt ook dat voor mekaar en laat ik me in mijn stoel zakken op weg naar Brussel. De Mont Ventoux was fun, maar is toch geen echt mtb paradijs. We kunnen beginnen met dromen van een nieuwe uitdaging. Meenemen :
|