Beste wielrennerfanaten,

Geïnspireerd door de grote verhalen over de beklimming van de Mont Ventoux, wil ik mijn beklimming met jullie delen. Het is voor mij al enige tijd geleden dat ik daar gefietst heb, maar het was op dinsdag 23 juli 1992.

Aan het einde van een 2-weekse Alpenfietsvakantie met Cycletours, het toetje, een tijdrit de Mont Ventoux op. De conditie is behoorlijk opgevijzeld door elke dag een col boven de 1000m te beklimmen en ik ben er op deze dag ook helemaal klaar voor. Voor deze gelegenheid heb ik de racefiets (Gazelle Champion Mondial) geleend van 1 van mijn fietsvrienden, Paul. Mijn omgebouwde ATB (raceverzet en smalle banden) is hiervoor te zwaar bevonden. We verblijven met de groep op camping le Meneque in Bedoin.

Op dinsdagmorgen 23 juli sta ik om 7 uur op. Helaas is de bakker op de camping nog niet gearriveerd en zijn we gedwongen om droog brood te eten. En de vorige avond was het diner ook al niet even koolhydraatrijk. Het wordt weer een hete dag en de temperatuur loopt al flink op. Om een uur of 9 begeven we ons met een aantal wielrenners richting de voet van de Mont Ventoux om aan het avontuur te beginnen.

De eerste 5 km zijn licht, maar dan begint het echte werk. Het varieert van 8 tot 10,6 %. Op 11,5 km heb ik het zwaar en probeer m'n ritme vast te houden. Ik rijd van bocht naar bocht en elke keer maar weer kijken of het mee of tegen valt. Op 15 km(Chalet Reynard) wordt het even wat minder steil. Ik ben al erg diep gegaan en moet moeite doen om niet over te geven. 2 bidons van 0,7 liter zijn al leeg en ik heb geen water meer bij me. Een Belgische ploegleider geeft me een fles water en ik voel het vocht zo in m'n kuiten zakken. Ik ben echt helemaal leeg. Toch komt het water precies op tijd, ik vlieg als een komeet de laatste 6 km omhoog en ik voel dat ik een goede tijd ga rijden. Ik krijg Berend-Jan in het oog, passeer hem en finish uiteindelijk in 1 uur 17 minuten en 14 seconden. Deze tijd is goed voor een vierde plaats in het Cycletours klassement aller tijden. Helaas hoor ik nu van de organisatie dat deze tijdrit niet officieel is. De officiële tijdrit wordt alleen in de Ronde van Zuid-Frankrijk gereden. Toch is de Mont Ventoux de berg der bergen en blijft deze prestatie in mijn geheugen gegrift staan.