We waren van plan de Ventoux te bewaren tot het laatste deel van de vakantie, maar door verslechterend weer gingen we veel eerder dan gepland richting Provence (waar het tenslotte bijna altijd wel mooi weer is). Toen we nog op de snelweg zaten, zagen we hem al.... en de komende dagen zagen we hem van overal uit de streek, en ik kreeg steeds meer ontzag voor deze reus.

Op de dag dat het allemaal moest gaan gebeuren stonden we zeer vroeg op en we vertrokken richting Malaucène, vanaf waar we de klim wilden gaan doen. Ik geloof dat dit ongebruikelijk is, maar de andere kant zullen we ook nog wel eens doen. In Malaucène aangekomen aten we nog even een paar croissantjes, maar dat had ik beter niet kunnen doen... ik werd er flink misselijk van en de eerste 10-12 kilometeres gingen dan ook niet zo lekker. Daarna vertrok de misselijkheid en fietste ik weer lekker. We hadden eerder in de vakantie al 14% (Mont du Chat) en 16% (Col du Coq) gefietst, dus de steile stukken vielen vergeleken daarmee nog best mee.

De laatste kilometers waren erg zwaar, maar we hadden het voordeel dat het licht bewolkt was, waardoor de hitte meeviel. Op de top aangekomen zag ik eindelijk het beroemde hekje, waarachter de meesten staan voor de foto van het colbordje. Ik was echt heel erg blij dat ik het gehaald had. Na een heerlijk koud colaatje op de top begon de afdaling, via de weg die de meesten voor de klim gebruiken. Het is inderdaad een heerlijke afdaling: lang, steil en behoorlijk overzichtelijk.

Na de klim bleven we nog een paar dagen in de Provence en telkens als ik de Mont Ventoux zag, zei ik "Daar is mijn vriend". Ik zeg vaak: Als je met de auto gaat dan ga je gewoon de berg over, maar als je fietst, dan heb je elke meter van het asfalt gezien en is het een beetje jouw berg geworden...

Momenteel zijn we een site aan het maken over onze fietsavonturen in Frankrijk. Ik weet nog niet precies wat het adres wordt. Als je geïnteresseerd bent, stuur dan een mailtje naar
m.kieft@student.utwente.nl. Ik laat je dan weten wanneer de site klaar is.

Marjolijn Kieft uit Enschede