|
| Verslag (128) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 Alfabetische index | |||||||||||||||||||||||
|
Toon Claes en Wim Veris: negen beklimmingen in 24 uur! Zaterdagmorgen 19 juni
2004, 8h00 Op het teken van het klokgelui van de kerk
van Bodoin vertrekken 20 renners voor een hels fietstochtje. Zes van
hen trachten 24 uur aan een stuk op en af de berg te rijden,
de rest wil minstens één beklimming meer
doen dan dat ze in het verleden gedaan hebben. Tenslotte is er dan
nog één heldhaftige man die de
berg twee keer al lopend tracht te
bedwingen. Er zijn, buiten onze eigen begeleiding, veel supporters
komen opdagen. Mensen die speciaal van België over kwamen om
ons een hart onder de riem te steken, of mensen die toevallig in
Frankrijk verbleven en ter ore kwam wat wij van zin waren.Een keer de bende vertrokken was, trokken de twee vrouwen in het gezelschap, Hilde en Hilde (de vrouwen van Toon en Wim), naar de top. Daar installeerden de twee 'het basiskamp' waar de renners die de top haalden van kleding konden verwisselen, iets eten of iets drinken. Of beter nog: zich opwarmen onder een pak dekens. Al snel was het namelijk begonnen te regenen en was er ijzige wind opgestoken. Velen waren dus verkleumd bij hun aankomst. Maar na hun prestatie konden ze dan verdiend genieten van een hapje vlees, recht van de BBQ. De schemering valt in en de enkele renners die nog aan het rijden zijn maken zich klaar voor de duisternis. Afdalen op een nat wegdek in het pikkedonker is namelijk geen sinecure. Op de helm en fiets worden lichtjes gemonteerd. Dit is echter niet genoeg om voldoende te zien bij de snelheden die gehaald worden bij de afdaling. Voor de veiligheid laten ze een auto voor zich uit rijden zodat men zich kan richten op de achterlichten. Wim wordt voorafgegaan door de wagen van de pers (nota: Wim is omwille van zijn recordpoging 24h gevolgd door een persfotograaf) en Toon krijgt de hulp van zijn broer Rik.
Om 5h54 ziet Hilde haar man verschijnen op de top.
Negen beklimmingen en afdalingen zitten in zijn benen. Hij
heeft nog twee uur voor een beklimming extra te doen
maar besluit omwille van de maagproblemen tijdens de laatste klim het
lot niet te tarten en te wachten op zijn kompaan Toon die nog steeds op
de fiets zit.
7h53, Toon verschijnt hand in hand met zijn broer op de top. Ook hij heeft de negen beklimmingen gehaald! Dat er die dag een nieuw record is gevestigd staat nu wel vast. Wim en Toon zijn de enigen die binnen de 24 uur erin slaagden negen keer de Ventoux zowel te beklimmen als af te dalen. Hierbij deed Wim dit in een recordtijd van 21h54. Enkel van Wim zijn de exacte tijden bekend:
Wim Veris Zie ook: Foto's: Marc Goyvaerts |