2 augustus 2003

In de winter van 2002/2003 kwam ik erachter dat er een bepaald gilde is waartoe je kan behoren wanneer je de Mont Ventoux op één dag van drie kanten beklimt. Dit boeide mij enorm. Ik had mij al snel voorgenomen om dat tijdens de zomervakantie van 2003 te gaan proberen. Dat was ook de reden voor deze fietsvakantie.

Verslag van de poging om Cinglé te worden

17 juli; de grote dag. Op gestaan om 5:30. Licht ontbeten, kopje thee. Mijn ouders zorgen voor het vervoer van water, helm, windjack en eten. Zij stonden elke klim ergens halverwege en bovenop de Ventoux. Om 6:30 had ik de eerste stempel opgehaald bij de bakker (SARL,  Le Mont du Ventoux, Point Cuisson) in Bedoin. Bij de marmeren streep, het officiële startpunt, de teller op nul en beginnen maar.

Ik denk dat het aan het vroege tijdstip lag, want de eerste kilometers vanuit Bedoin zijn zo goed als vlak, maar ik zat me daar te hijgen op de fiets. Ik was van plan om rustig aan de eerste en tweede klim omhoog te gaan, daarna zou ik tijdens de klim vanuit Sault voluit gaan. Na 6 kilometer begint de klim vanaf Bedoin echt. Het stijgingspercentage vliegt omhoog en vanaf dat moment zit ik echt goed in mijn ritme. Het is geweldig om zo vroeg de Ventoux te beklimmen. Tijdens deze eerste klim kom ik welgeteld één wielrenner tegen. De temperatuur is nog lekker laag (14 graden) en de beruchte vliegen in het bos liggen blijkbaar nog te slapen, want ik zie er geen één.

Na precies 2 uur kom ik boven. Omdat de souvenirwinkel nog dicht is, ga ik naar restaurant ‘Le Vendran' voor de stempel. Bovenop ben ik de enige samen met mijn ouders. Heerlijk om in zo'n stilte van het uitzicht te genieten. Na mijn helm te hebben op gedaan en een windjack te hebben aangedaan vlieg ik omlaag naar Malaucene. Onderweg kom ik de grote aantallen wielrenners tegen die ik op de Mont Ventoux gewend was. Aangekomen in Malaucene even een kopje thee en wat brood met jam. De stempel gehaald bij de fietszaak van Michel Jerome.

Om 9:25 vertrek ik uit Malaucène voor de tweede klim.
Deze klim gaat zo lekker dat ik enorm geniet. Ik fiets iedereen voorbij. 3 kilometer onder de top scheert een straaljager over de Ventoux en duikt richting Malaucene, echt geweldig om dat te zien en te horen. De laatste 2 kilometer kan ik mijzelf niet inhouden en schakel ik naar  een zwaardere versnelling om het laatste gedeelte over de weg te vliegen. Na iets minder dan 2 uur kom ik boven. Omdat ik de manier van stempelen niet helemaal door had heb ik elke keer op de top een stempel laten zetten en ook bij terugkomst in Bedoin. Dat is de meest veilige manier van stempelen lijkt mij. Op de top een nectarine eten en weer de helm e.d. op doen.

Afdalen naar Sault. Tijdens de afdaling zie ik al waarom dit de doetjeskant is; het is totaal niet steil.
In Sault de stempel gehaald bij Office du Tourisme. Tot aan het chalet vlieg ik met een gemiddelde vanaf Sault naar boven. De laatste 6 zware kilometers waren erg lang. Bij het monument van Simpson sta ik bijna stil, nadat ik bij het monument even op adem ben gekomen leg ik weer in mijn normale ritme de laatste 2 kilometers af. Eindelijk ben ik boven. De adrenaline giert door mijn lijf. Ik wil iedereen wel vertellen dat ik de Mont Ventoux dríe keer heb beklommen, maar ik houd me in.

Nog even wat foto's maken bij het bordje bovenop de Ventoux en nogmaals van het uitzicht genieten. Ik had nog zoveel energie dat ik de klim vanaf Malaucene nog wel een keer wilde doen, maar ik hield me in, want ik wist ook dat ik na 1200 km nog lang niet op de helft van mijn fietsvakantie was.

Na 7 en een half uur kom ik in Bedoin over de streep. Direct door fietsen naar de camping, douchen, zwembroek aan, boek mee en uitrusten bij het zwembad van de zojuist gedane inspanning.

Ik weet zeker dat ik volgend jaar ga voor vier keer de Mont Ventoux, of misschien wel vijf keer. Het ging zo lekker en de rit vanaf Maastricht is natuurlijk een perfecte training. Lekker oplopend qua zwaarte van de beklimmingen.

Nadat ik de stempelkaart had opgestuurd, kreeg ik na een week mijn oorkonde/diploma en de medaille. De stempelkaart kreeg ik ook terug. Ik ben de 960e persoon die de Mont Ventoux drie maal heeft beklommen op één dag. Nog mooi binnen de 1000.

Hieronder volgen nog even de statistieken van de rit:

Plaats	Tijd	Kilometer	Temperatuur
Bedoin (camping)	05:30	0 km	14°C
Bedoin (start)	06:28	0 km	14°C
Top	08:27	20 km	12°C
Malaucene	09:10	40 km	22°C
Malaucene	09:25	40 km	22°C
Top	11:23	60 km	18°C
Sault	12:10	90 km	31°C
Sault	12:53	90 km	31°C
Top	14:43	120 km	21°C
Bedoin	16:00	140 km	31°C

Eten:

3 Enervit repen (1 per beklimming)

8 liter water
3 nectarines
1 baguette met jam
en de dagen ervoor iets meer gegeten dan normaal