Verslag (101)  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  86  87  88  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  100  101  102  103  104  105  106  107  108  109  110  111  112  113  114  115  116  117  118  119  120  121  122  123  124  125  126  127  128  129  130  131  132  133  134  135  136  137  138  139  140  141  142  143  144  145  146  147  148  149  150  151  152  153  Alfabetische index


   29 oktober 2002

‘De bocht bij chalet Reynard kwam er als een geschenk uit de hemel'

Na enkele jaren in de alpen gefietst te hebben in het verlof o.a Galibier, Madeleine,Glandon en natuurlijk Alpe huez. Nu eens een weekje geboekt in de Provence. Ik wilde absoluut die kale tot de verbeelding sprekende berg wel eens ontmoeten. Op 15 juni 2002 zijn we dan aangekomen in Mollans-s-Ouvéze, 23 km van Bedoin. De eerste twee dagen ben ik de streek gaan verkennen door o.a de Col de Fontaube, Col des Aires te overwinnen in een temperatuur van 36°C.
De tweede dag na mijn tripje met de fiets, zouden we eens met de wagen via Bedoin naar de top van de Mont Ventoux rijden. Het is werkelijk ongelooflijk hoe mooi het landschap is, en aan de fietsende helden te zien enorm zwaar. Op de top aangekomen sta je werkelijk versteld hoeveel mensen die reus willen bedwingen.
Terug aangekomen in Mollans stond mijn besluit vast, de volgende dag zou mijn dag worden.Op 19 juni 's morgens om 7 uur ben ik dan vertrokken naar Bedoin.
Na een uurtje fietsen aangekomen aan de fontein in Bedoin, de twee drinkbussen tot de rand gevuld enkele koekjes en een banaantje naar binnen gewerkt.
En daar ging ik dan, tot St Estève ging het vrij goed, in het bos kreeg ik het plots wel moeilijk met  10% maar ik was niet de enige, hield ik mij voor ogen. De bocht bij chalet Reynard kwam er als een geschenk uit de hemel. Nog 6 km voor de boeg, niet ver maar o zo lastig door de wind. Na 1uur 43 had ik dan toch de top bereikt, moe voldaan en zo trots dat het me gelukt was om volgens mij één van de zwaarste zoniet de zwaarste reus overwonnen te hebben.
Twee uren later was ik terug in Mollans, rustig naast mijn vrouwtje aan het zwembad met in mijn gedachten al het mooie van de dag.
 
Groetjes Marcel

Tijd: 1 uur 43 minuten - zie Klassement MV



omhoog© www.dekaleberg.nl