Verslag (10)

Verslag (10) 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 Alfabetische index

14-10-1998

Zoals beloofd is hier mijn ervaring van de beklimming van de Mont Ventoux. Op zondag 11 oktober 1998, toen in en om Valkenburg de WK verreden werd, beklom ik de 'Berg Der Bergen'. Ik was de enige 'buitenstaander' in een gezelschap van ruim twintig collega's van de firma RIJK ZWAAN uit De Lier, dat samen met twee Belgische en vijf Franse collega's de Mont Ventoux zou bedwingen. Vrijdag er per auto naar toe gereden, zaterdag wat ingereden in de buurt van Malauscène, waar de 'gite' stond waarin wij verbleven en zondag om exact half één begon de beklimming van de Mont Ventoux. Vier deelnemers waagden de klim hardlopend vanaf het startpunt in St.Estève, bij de brug. De fietsende meerderheid startte tegelijkertijd vanaf de officiële streep in Bedoin, vlak na het fonteintje. De vraag die mij in de ochtenduren het meest had beziggehouden was: 'Wat doe ik aan?'. In het dal was het twintig graden, maar op de top van de Mont was het slechts twee graden. Ik koos voor een korte broek en een shirt met lange mouwen. We waren allemaal gewaarschuwd. 'Ga niet te snel van start.' Het was ons meerdere malen toegefluisterd door mensen die hem al eens gefietst hadden. 'Ga in het begin niet te hard, want er komt nog zoveel narigheid.' Ik had daar goed naar geluisterd en reed de eerste vijf kilometer 'en groupe' naar St.Estève. Mijn snelheid is daar niet hoger geweest dan 22,5 km/u. Maar na de brug, de bocht naar links, daar begint de klim pas echt. Ik schakelde naar 39 x 28 en ben daar niet meer vanaf geweest. Een aantal fietsers ging harder en een aantal bleef ik voor. Ik keek naar niemand en vond vrij snel 'mijn kadans'. Het laatste stuk in het bos vond ik het zwaarste stuk van de hele klim. Daar heb ik getwijfeld aan het bovenkomen. Pas bij het Chalet was ik er van overtuigd dat ik het zou gaan halen. Van de temperatuursdaling heb ik geen last gehad. Van vliegen overigens ook niet; die zitten er waarschijnlijk alleen 's zomers. De laatste kilometer was enorm zwaar vanwege de mist en de harde wind. Aan de top stond de auto klaar waarin onze kleding lag. Bovengekomen in 1:57 en een beetje. Binnen de twee uur dus, terwijl mijn doel niet meer was geweest dan 'bovenkomen zonder af te stappen'. Dat was dus gelukt en dat de tijd binnen de twee uur is, is meegenomen. De warme chocolademelk in het restaurant aan de top smaakte voortreffelijk. De snelste van het gezelschap was overigens een hardloper, die hem in 1:40 liep (16 km). De snelste fietser was een Fransman die daar vlak achteraan kwam. Ik heb in het verleden de verhalen in dit gastenboek op deze site vaak gelezen en dacht een indruk te hebben van wat ik op de zuidflank van deze berg kon verwachten. Nu weet ik dat je pas weet wat de Mont Ventoux is als je hem gefietst hebt. Mont Ventoux is geen berg, zoals er zoveel zijn. Mont Ventoux is de Berg Der Bergen en ik zal er vanaf dit moment alleen nog maar met zeer veel respect over spreken.
Michael Halve (Delft)

Meer verslagen? Zie bovenaan deze pagina!