Een rustig dagje in de Vercors

woensdag 26 augustus:   Gorges de la Bourne - St.-Julien-en-Vercors - Grands Goulets - Petits Goulets - Pont-en-Royans - Gorges de la Bourne (45 km)

Met de zware tocht van de volgende dag in het verschiet, hadden we deze dag behoefte aan een rustig tochtje. Bovendien hadden we veel moois over de nabij gelegen Vercors gehoord. Hemelsbreed niet ver van le Bourg d'Oisans, maar je moet een flink eind omrijden over Grenoble om in de Vercors te komen, want je moet om een bergrug heen die Grenoble als een geweldige muur afsluit van het achtergelegen gebied. Na een kilometer of 90 met de auto bereikten we de enigszins mondaine doch niet ongezellige wintersportplaats Villard-de-Lans. Vandaar volgden we de D531 via de spectaculaire Gorges de la Bourne tot net voorbij de afslag met de D103, waarop we de auto parkeerden en gingen fietsen. Wij kozen voor een gemakkelijke route, die echter ook goed valt uit te breiden met de D215C vanaf Villard-de-Lans en de D221, waarna men weer op de D103 komt. De D103 is een fraaie, in deze tijd van het jaar rustige weg, met in zuidelijke richting prachtige afdalingen waarbij je nauwelijks hoeft te remmen. Bij les Barraques-en-Vercors ga je de duisternis in: les Grandes Goulets zijn werkelijk bijzonder. De D518 voert door een zeer waterrijke kloof ('goulet' = bergengte) die aan alle kanten zwaar begroeid is, alsof je door een tropische broeikas rijdt. Na een prachtige afzink bieden les Petits Goulets een adembenemend uitzicht in de diepte. Pont-en-Royans is een tussenstop waard. De terugweg leidde langs de grot van Chorance en wederom naar de Gorges de la Bourne. Conclusie: de Vercors is een prachtig en rustig gebied, makkelijk te befietsen en zeer geschikt voor wie het gekkenhuis van de l'Alpe d'Huez en de Galibier wil ontvluchten.

Op camping Le Colporteur kun je redelijk eten: een flink bord spaghetti kost er niet veel en dagelijks staan er nog twee andere eenvoudige gerechten op het menu. De vissoep was heel smakelijk. Alleen voor de entrecote die ze er serveerden, hadden ze vermoedelijk een oude koe uit de sloot gehaald.   Het stikte van de Nederlanders op die camping, vooral fietsfanaten, zoals er in die hele streek een echte wielrensfeer heerst. Er waren natuurlijk ook van die typische campingmensen die de hele dag in de weer zijn met emmertjes, wasjes doen, praatjes maken, nieuwsgierig informeren waar je vandaan komt en waar je naartoe gaat, etc. Gelukkig waren wij overdag weg.

Lees verder

© AlexPages