 |
Circa mea pectora
multa sunt suspiria
de tua puchritudine,
que me ledunt misere.
Ah!
Manda liet,
manda liet,
min geselle
chomet niet!
Tui lucent oculi
sicut solis radii,
sicut splendor fulguris
lucem donans tenebris.
Ah!
Manda liet,
manda liet,
min geselle
chomet niet!
Vellet deus, vellent dii
quod mente proposui:
ut eius virginea
reserassem vincula.
Ah!
Manda liet,
manda liet,
min geselle
chomet niet!
|
|
|
In mijn hart
zijn veel verlangens
naar jouw schoonheid,
die me ellendig maken.
Ah!
Manda liet,
manda liet,
mijn geliefde
komt niet!
Je ogen schitteren
zoals de stralen van de zon,
zoals het flitsen van de bliksem
licht brengt in de duisternis.
Ah!
Manda liet,
manda liet,
mijn geliefde
komt niet!
Moge God, mogen de goden geven,
wat ik in gedachten heb:
dat ik de ketens van haar maagdelijkheid
mag losmaken.
Ah!
Manda liet,
manda liet,
mijn geliefde
komt niet!
|
|
Startpagina
Carmina Burana:
naar boven
17. Stetit puella