Dies, nox et omnia michi sunt contraria, virginum colloquia, me fay planszer, oy suvenz suspirer, plu me fay temer.
O sodales, ludite, vos qui scitis dicite, michi mesto parcite, grand ey dolur, attamen consolite per voster honur.
Tua pulchra facies, me fay planszer milies, pectus habet glacies. A remender statim vivus fierem per un baser.
Dag en nacht en alles is tegen mij, het geklets van de meisjes doet mij wenen, en dikwijs zuchten, en nog meer vrezen.
O kameraden, jullie nemen me in de maling, jullie weten niet wat je zegt, spaar me, treurig als ik ben, groot is mijn smart, geef mij toch raad bij uw eer.
Jouw prachtige gezicht, doet mij duizendmaal wenen, jouw hart is van ijs. Als een soort medicijn zou een kus mij genezen.
Startpagina
Carmina Burana:
naar boven
15. Amor volat undique